Skala Celsjusza to skala wyznaczona przez punkt krzepnięcia wody (0°C) oraz punkt wrzenia wody (100°C).
Skala Kelwina to skala bezwzględna, która ma punkt – 0 °K – oznaczający zanik ruchu atomów.
Termopara to element obwodu elektrycznego, składający się z dwóch różnych przewodników, trwale połączonych na jednym końcu. Pod wpływem różnicy temperatur między złączem a drugimi końcami, powstaje różnica potencjałów, zwana siłą termoelektryczną, która jest proporcjonalna do różnicy temperatur.
Pirometr to przyrząd pomiarowy, służący do bezdotykowego pomiaru temperatury. Działa w oparciu o analizę promieniowania cieplnego emitowanego przez badane ciało.
Ciśnienie to wartość siły działającej prostopadle do powierzchni, podzielona przez pole powierzchni.
Barometr to urządzenie służące do pomiaru ciśnienia atmosferycznego.
1Pa (paskal) to podstawowa jednostka ciśnienia w układzie SI.
1hPa oznacza 100 Pa.
1kPa oznacza 1000 Pa.
1MPa oznacza 1 000 000 Pa.
1GPa oznacza 1 000 000 000 Pa.
1 bar to jednostka ciśnienia równa100000 Pa.
Aneroid to barometr sprężynowy.
Manometr to przyrząd do pomiaru ciśnienia względem ciśnienia otoczenia.
Ciśnienie absolutne (bezwzględne) to ciśnienie wskazywane w odniesieniu do próżni.
Ciśnienie względne to ciśnienie względem ciśnienia otoczenia i większe od niego, wskazywane przez manometry.
Wakuometr to urządzenie wskazujące ciśnienie względne, ale mniejsze od ciśnienia otoczenia (podciśnienie).
Manowakuometr to urządzenie wskazujące ciśnienie względne większe oraz mniejsze od ciśnienia otoczenia.
Manometr z rurką Bourdona to rodzaj manometru, w którym ustrój pomiarowy jest przymocowany do końca zamkniętej rurki, do której, z drugiej – otwartej strony – podłącza się mierzone ciśnienie.
Manometr membranowy to rodzaj manometru, w którym ustrój pomiarowy jest przymocowany do membrany, która ugina się pod wpływem ciśnienia przyłożonego od strony przeciwnej do ustroju pomiarowego.
Przepływomierz to przyrząd pomiarowy, służący do pomiaru strumienia objętości lub masy materii, poruszającej się przez daną powierzchnię, prostopadłą do kierunku przepływu.
Anemometr to urządzenie pomiarowe, służące do pomiaru prędkości przepływu wiatru, gazów i powietrza.
Spalanie to proces chemiczny, w którym paliwo, w sposób kontrolowany, łączy się z tlenem, wydzielając duże ilości ciepła i światła.
Zapłon to punktowy bodziec energetyczny (np. zapałka, iskra itp.).
Samozapłon to ciągły bodziec energetyczny (np. strumień ciepła elementów grzejnych).
Samozapalenie to proces samorzutnego zapoczątkowania reakcji spalania przy pomocy przemian zachodzących w samym materiale, na drodze fizycznej i chemicznej.
Wybuch to gwałtowne wydzielenie dużych ilości energii, któremu towarzyszy zwykle nagły wzrost temperatury i ciśnienia oraz emisja promieniowania (np. błyskawica, impuls świetlny wybuchu jądrowego) i fal akustycznych(np. grom dźwiękowy, huk wystrzału).
Paliwa naturalne to węgiel kamienny, węgiel brunatny, torf, biomasa, drewno, ropa naftowa, gaz ziemny, biogaz.
Paliwa sztuczne to paliwa wytwarzane przy przeróbce paliw naturalnych. Zalicza się do nich: koks, olej opałowy, olej napędowy, benzynę, gaz drzewny, gaz świetlny, LPG.
Węgiel kamienny to skała osadowa pochodzenia roślinnego, zawierająca 75−97% pierwiastka węgla.
Węgiel brunatny to skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, powstała ze szczątków roślin bez dostępu powietrza o zawartości węgla 62–75%.
Torf to skała osadowa, powstała w wyniku zachodzących w szczególnych warunkach, przemian obumarłych szczątków roślinnych. Jest to najmłodszy węgiel kopalny o zawartości węgla poniżej 60%.
Biomasa oznacza ulegającą biodegradacji frakcję produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej (w tym substancje pochodzenia roślinnego i zwierzęcego), leśnej i powiązanych gałęzi przemysłu, w tym rybołówstwa
i akwakultury, a także biogazy i ulegającą biodegradacji frakcję odpadów przemysłowych i komunalnych.
Gaz ziemny zwany również błękitnym paliwem, to rodzaj paliwa kopalnego, pochodzenia organicznego. To gaz zbierający się w skorupie ziemskiej, w pokładach wypełniających przestrzenie, niekiedy pod wysokim ciśnieniem.
Biogaz (gaz wysypiskowy) to palny gaz, będący produktem fermentacji metanowej związków pochodzenia organicznego (np. ścieki, wysłodki, odpady komunalne, odchody zwierzęce, gnojowica, odpady przemysłu rolno-spożywczego), a częściowo także ich rozpadu gnilnego, powstający w biogazowni.
Koks to paliwo uzyskiwane w koksowniach, poprzez koksowanie węgla kamiennego w temperaturze 600–1200 °C, w piecu koksowniczym, za pomocą gazów spalinowych przy ograniczonym dostępie tlenu.
Olej opałowy to paliwo, będące produktem rafinacji (destylacji) ropy naftowej.
LPG (liquefied petroleum gas) to mieszanina propanu i butanu, używana jako gaz, ale przechowywana w pojemnikach pod ciśnieniem w postaci ciekłej. Należy do najbardziej wszechstronnych źródeł energii.
Kotłownia to zespół urządzeń technicznych, w których dzięki spalaniu paliw stałych, ciekłych i gazowych lub zastosowaniu energii elektrycznej wytwarzany jest nośnik ciepła o wymaganej temperaturze i ciśnieniu.
Ciepłownia to zespół urządzeń, w których dzięki spalaniu paliw wytwarzany jest nośnik ciepła, o wysokiej temperaturze, na potrzeby systemu ciepłowniczego.
Elektrociepłownia to zespół urządzeń, w których wytwarzane są w układzie skojarzonym, energia elektryczna i ciepło na potrzeby systemu ciepłowniczego.
Sieć ciepłownicza to układ rurociągów ze wszystkimi urządzeniami na nich zamontowanymi (armatura odcinająca i regulacyjna, urządzenia kontrolno – pomiarowe, odpowietrzenia, odwodnienia, komory i studzienki ciepłownicze, kanały ciepłownicze, punkty stałe i ruchome, kompensatory, drenaż) służący do transportu energii cieplnej.
Kocioł to urządzenie energetyczne, w którym ciepło wytworzone w procesie spalania paliwa, jest wykorzystywane do podgrzania wody (kocioł wodny), lub wytworzenia pary (kocioł parowy).
Kocioł z otwartą komorą spalania to kocioł, w którym powietrze niezbędne do prawidłowej pracy urządzenia, jest pobierane z miejsca zainstalowania (z pomieszczenia).
Kocioł z zamkniętą komorą spalania to kocioł , do którego powietrze doprowadza się z zewnątrz, czyli spoza pomieszczenia zainstalowania kotła.
Kocioł kondensacyjny to kocioł zawierający rekuperator, odzyskujący ciepło ze spalin, podnosząc sprawność energetyczna kotła.
Korozja jest to proces niszczenia metali w wyniku reakcji chemicznych lub elektrochemicznych, powstających pod wpływem działania czynników środowiskowych.
Wentylacja to cyrkulacja powietrza, z reguły pomiędzy pomieszczeniami a przestrzenią na zewnątrz.
Wentylacja naturalna to wymiana powietrza przy wykorzystaniu przeciągu.
Wentylacja grawitacyjna to wymiana powietrza, wykorzystująca różnicę ciśnień między przestrzenią wentylowaną a ujściem kanału wentylacyjnego do atmosfery.
Wentylacja mechaniczna jest to forma wentylacji, w której wymiana powietrza następuje za pomocą urządzeń mechanicznych – wentylatorów.
Wentylacja hybrydowa to kombinacja wentylacji grawitacyjnej i mechanicznej stosowanych w zależności od zapotrzebowania na świeże powietrze i warunków pogodowych (różnicy gęstości powietrza wywiewanego otoczenia).
Wentylacja wywiewna to wentylacja wyciągowa, która polega na tym, że powietrze jest czerpane z pomieszczeń wentylowanych, przez wentylator wytwarzający podciśnienie. W pomieszczeniach wentylowanych powstaje również podciśnienie i następuje napływ świeżego powietrza do tego pomieszczenia przez nieszczelności lub przez specjalnie wykonane otwory nawiewne. Powietrze zużyte usuwane jest na zewnątrz budynku.
Wentylacja nawiewna polega na dostarczeniu do pomieszczeń wentylowanych powietrza za pomocą wentylatorów promieniowych wytwarzających nadciśnienie powietrza. W wentylowanym pomieszczeniu panuje nadciśnienie, a nadmiar powietrza wypływa z niego przez nieszczelności lub specjalne otwory wentylacyjne.
Wentylacja nawiewno-wywiewna to rodzaj wentylacji mechanicznej łączący cechy wentylacji nawiewnej i wentylacji wywiewnej.
Gaz to stan skupienia materii, w którym ciało fizyczne łatwo zmienia kształt i zajmuje całą dostępną mu przestrzeń. Właściwości te wynikają z własności cząsteczek, które w fazie gazowej mają pełną swobodę ruchu.
Czad to tlenek węgla, który powstaje w wyniku niepełnego spalania wielu paliw, w tym gazu ziemnego. Niepełne spalanie zachodzi w przypadku braku odpowiedniej ilości tlenu, niezbędnej do zupełnego spalania węgla, zawartego w paliwie.
Temperatura to jedna z podstawowych wielkości fizycznych w termodynamice. Jest związana ze średnią energią kinetyczną ruchu i drgań wszystkich cząsteczek tworzących dany układ i jest miarą tej energii.
Gęstość to wielkość fizyczna określająca masę substancji przypadającą na jednostkę objętości. Gęstość definiujemy jako stosunek masy m do objętość V.
Energia to wielkość fizyczna, charakteryzująca stan układu fizycznego (materii), jako jego zdolność do wykonania pracy.
Entalpia jest miarą prawdopodobieństwa samorzutnego zajścia reakcji chemicznej.
Stopień sprężania to stosunek objętości gazu w cylindrze silnika na końcu suwu ssania do objętości gazu na końcu suwu sprężania. Ściślej to stosunek objętości cylindra silnika w dolnym martwym położeniu do objętości cylindra silnika w górnym martwym położeniu.
Ciśnienie ssawne ps to ciśnienie na wlocie do sprężarki.
Ciśnienie tłoczne pt to ciśnienie na wylocie ze sprężarki.
Spręż (stosunek sprężania) to wielkość charakteryzująca pracę sprężarki wyrażająca się w stosunku ciśnienia tłocznego do ciśnienia ssawnego, lub inaczej nazywając – stosunek ciśnienia na wylocie do ciśnienia na wlocie sprężarki. Π= pt / ps
Spiętrzenie statyczne lub całkowite to różnica wartości ciśnienia tłocznego i ssawnego. Δp = pt – ps
Sprężarka to urządzenie energetyczne, którego zadaniem jest podwyższenie ciśnienia gazu lub wymuszenie jego przepływu (nadanie energii kinetycznej).
Tlen to gaz bezbarwny, bez smaku i zapachu, o gęstości w normalnych warunkach 1,43 kg/m3. Jest on konieczny w procesie oddychania, a również niezbędny do podtrzymywania palenia i wszelkich procesów utleniania.
Azot N2 to gaz bezwonny, bezbarwny i bez smaku. Nie pali się i palenia nie podtrzymuje. Jest czynnikiem opóźniającym utlenianie i palenie ciał oraz oddychanie. Przy braku tlenu azot działa dusząco.
Dwutlenek węgla CO2 jest gazem bezbarwnym i bez zapachu, o smaku lekko kwaśnym, gęstości większej od powietrza, wskutek czego gromadzi się przy podłodze. Dwutlenek węgla jest gazem duszącym oraz działa drażniąco na błony śluzowe i skórę. Powstaje podczas pełnego spalania, oddychania.
Tlenek węgla CO jest gazem palnym, wybuchowym, bardzo silnie trującym, bez barwy i zapachu. Powstaje podczas niecałkowitego spalania węgla przy utrudnionym dostępie powietrza. Tlenek węgla jest nieco lżejszy od powietrza. Jest groźny dla człowieka. Wdychanie tlenku węgla powoduje niszczenie czerwonych krwinek w płucach. Zatrucia tlenkiem węgla pozostawiają długotrwałe ślady w organizmie ludzkim.
Tlenek i dwutlenek azotu (NO i NO2) są gazami silnie trującymi, bardzo silnie drażniącymi błony śluzowe oczu, nosa i ust, a przy głębokim wdechu — parzącymi płuca.
Dwutlenek siarki S02 jest gazem niepalnym, bezbarwnym, o bardzo silnym i ostrym zapachu oraz smaku. Drażni błony śluzowe oczu i dróg oddechowych, a przechodząc w kwas siarkowy powoduje niszczenie tkanek. Gęstość dwutlenku siarki jest znacznie większa od powietrza.
Siarkowodór H2S jest gazem bezbarwnym, trującym, o słodkawym smaku i nieprzyjemnym zapachu zgniłych jaj. Jego gęstość jest nieznacznie większa od powietrza. Siarkowodór odznacza się dużą rozpuszczalnością w wodzie, jest palny.
Wentylator to maszyna przepływowa, służąca do transportowania gazów, poprzez urządzenia technologiczne, wykorzystująca do tego celu przewody wentylacyjne.
